Noord-Vietnam

Van Indonesië naar Vietnam; easy! Dachten we. Helaas heeft deze reis ons evenveel tijd gekost, als van Nederland naar Indonesië. We vlogen eerst van Bali naar Kuala Lumpur, waar we een tussenstop hadden van 6 uur. Na de 6 uur en een dutje op de grond vlogen we door naar Hanoi. Het vliegen met een Aziatische luchtvaartmaatschappij is toch net even iets anders dan met een Quatar.. vooral voor de mensen met lange benen (arme Nienke). Blij dus dat we in Hanoi waren aangekomen. Direct na aankomst hadden we hetzelfde gevoel: terug in de grote stad. Er hing ook gelijk een andere sfeer als in Indonesië, de mensen waren iets stugger, zagen er anders uit en het eten rook anders en heftiger.

Voor het eerst deze reis hebben we in Hanoi in een dorm (slaapzaal) geslapen. We vonden allebei dat we dit toch wel uit moesten proberen als echte backpackers. Tot nu toe hadden we alleen nog maar op 2 persoonskamers geslapen, wat ons uitstekend beviel. Ook qua prijs maakt het niet zo veel uit als je met zijn 2en bent. Het was een hele ervaring, maar wel eentje die 'voor eens maar nooit meer was'. Een goede nachtrust is toch wel essentieel gebleken, en dat lukte niet zo goed als er om je heen diverse mensen aan het snurken zijn of midden in de nacht nog stampvoets binnen komen. Snel terug naar de 2 persoonskamers dus (klinkt wel een beetje verwend he? Achja). Onze eerste indruk van Hanoi was vooral drukte en chaos. We hadden een hostel in de oude wijk, de populairste wijk van Hanoi. De straten kennen hier allemaal een eigen product die wordt verkocht. Deze straten zijn dan ook vernoemd naar het product wat er wordt verkocht. Zo zijn er in de ene straat alleen maar deurklinken te koop, in de straat erna alleen babyspeeldgoed en weer een andere straat verkoopt alleen verschillende kruiden. Erg grappig, maar niet echt efficient natuurlijk! Verder is het erg leuk om te zien dat de locale bevolking allemaal zowel ’s ochtends, ’s middags en ’s avonds op straat eet. Overal staan kleine kinderstoeltjes en krukjes waar ze genieten van hun noodle soup of hun broodje. Dit moesten wij ook proberen en dus hebben wij met onze (in hun ogen) lange lichamen genoten van een broodje ei aan de kant van de weg op een stoeltje dat in Nederland meer gepast zou zijn in de kleuterklas. De drukte en chaos van Hanoi veranderde in het weekend. In het weekend wordt de binnenstad van Hanoi afgesloten voor verkeer en spelen, knutselen en dansen de kinderen overal op straat, spelen er straat muzikanten, worden er verschillende concerten gegeven en wordt er gegeten op straat (en veel). Ook was er een nachtmarkt. De straten staan dan vol met marktkraampjes waar je voor weinig geld leuke dingen kan kopen. De stad krijgt hierdoor een hele aangename sfeer. Super leuk!

Vanuit Hanoi hebben we Noord Vietnam ontdekt. Via een reisbureau die deels gerund werd door een Nederlander, hebben we verschillende tours geboekt. We zijn 2 dagen naar Halong Bay geweest, wat echt magisch was. We hebben een boottocht gemaakt door de Halong Bay en 's nachts geslapen in een hutje op een onbewoond eiland. Onderweg hebben we gezwommen, gekajakt en gezond. Bij het kajakken hadden we in het begin wat hulp nodig omdat we dachten dat onze kajak een afwijking had naar rechts. Na wat instructies van een aardige Engelsman kwamen we erachter dat onze boot toch wel naar links kon, foutje! We hadden een super leuke gids, genaamd 'Ka' (zo zal je het vast niet schrijven op z'n Vietnamees). Tijdens het zwemmen kwamen we er al snel achter dat Vietnamezen geen zwemlessen krijgen op school. Zo lief dat wij waren, wilden we hem leren om te watertrappelen. Het beeld van een bijna verdrinkende Vietnamees gaat niet meer uit ons geheugen. Hopelijk ontmoet hij nog meer lieve toeristen die hem vervolglessen gaan geven. 's Avonds op het eiland hebben we gebarbequed, Vietnamees gekingst, en bij het kampvuur gezeten. De gids liet ons zien dat wanneer je in het donker je handen in het water bewoog, er lichtgevend plankton te zien was. Hij noemde dit de sterrenhemel in het water, heel bijzonder om te zien. We hadden een ontzettend leuke en gezellige groep Nederlanders, dus het was echt een top avond. De volgende dag hebben we nog een kleine maar pittige hike op het eiland gedaan en gingen we via Cat Ba stad weer terug naar Hanoi. Halong Bay was tot nu toe toch wel een hoogtepunt van de reis!

Terug in Hanoi hebben we met 2 andere Nederlandse meisjes die we ontmoet hadden in ons hostel, Hanoi zelf nog even ontdekt. We hebben een wandeling gemaakt door de stad en het beruchte waterpoppentheater bezocht. Dit laatste is een 'must see' in Hanoi. Vol goede hoop en zin gingen we erheen, maar wat een grap was dit. Het zou vast heel knap geweest zijn wat ze deden, maar we konden het alle 4 niet heel serieus nemen. Gelukkig duurde het maar een uurtje. Ook was een bezoekje aan het 'Giang cafe' niet uit te sluiten in Hanoi. We hebben hier 'egg coffee' geproefd. In eerste instantie klinkt dit heel vies, maar het was ontzettend lekker. Deze koffie wordt gemaakt met eigeel en smaakt een beetje naar tiramisu, jammie!

Die nacht zijn we met de nachtbus naar Sapa gegaan. Sapa is een gebied in Noord Vietnam, dichtbij de grens van China. Sapa staat bekend om zijn uitgestrekte rijstvelden en etnische minderheden die er wonen. We hebben daar een 2 daagse hike gedaan, wat ontzettend mooi was, maar ook erg zwaar. Onze tourguide was een local en kon ons veel vertellen over haar leven daar en over de omgeving. Zelf kon ze niet lezen en schrijven omdat het enkele jaren geleden nog niet verplicht was om naar school te gaan (inmiddels wel). Het was prachtig. 's Avonds hebben we geslapen in een homestay, dus bij mensen thuis. We sliepen bij een familie met 3 kinderen in de 'village'. Sapa bestaat uit verschillende kleine dorpjes die ver uit elkaar liggen. Het leven hier is erg eenvoudig. De mensen werken, maken hun eigen kleren zelf en koken. Dat is hun leven. Ze gaan ook alleen naar het ziekenhuis wanneer het 'echt' nodig is, een kind baren wordt hier niet onder gezien en wordt gewoon zelf gedaan met behulp van een zus of moeder (!!).

We hebben hier 's avonds zelf loempia's gemaakt (de lekkerste en knappigste tot nu toe haha) en een voetmassage gekregen. Deze voetmassage werd gegeven met kind en al op de rug (kan allemaal). Zelfs Laura heeft “genoten” van de voetmassage, al had haar masseur wel door dat hij beter haar voeten over kon slaan en zich meer moest richten op haar kuiten, dit voor zijn eigen veiligheid. Ook moesten we tijdens het diner verplicht het genaamde 'happy water' drinken. Happy water is rijstwijn. De mensen daar zijn er gek op, maar het is ontzettend sterk. Alsof je een slok spiritus neemt. We werden dan ook flink uitgelachen om onze gezichten na een slok genomen te hebben. Deze 2 dagen waren een ontzettend leuke ervaring, we weten nu hoe het is om in een 'village' te wonen in de middle of nowhere. Geweldig om te zien, maar voor geen goud dat we er zelf zouden willen wonen. De mensen leven hier zo ontzettend beperkt en zo ver weg van de 'bewoonde wereld' en de stad. We zijn er ook van overtuigd dat de mensen ook voor geen goud hun rijstvelden zouden willen inleveren voor de drukte van de grote stad.

Vanuit Sapa zijn we door gegaan naar het plaatsje 'Ninh binh'. Dit ligt in het noord westen van Vietnam, dichtbij Laos. Het was de bedoeling om hier 1 nachtje te verblijven, 1 dagje bijkomen en 1 dagje een scooter huren, de omgeving verkennen en naar de Trang An te gaan. Helaas werd Laura ziek en liep de planning iets anders, wat niet erg was. Uiteindelijk hebben we hier gedaan wat we wilden. Over de Trang An wordt gezegd dat het de Halong Bay op het land is. Hier is niets over gelogen. We zijn met een klein bootje (plek voor ongeveer 5 mensen) gevaren over de rivieren tussen grote rotsblokken. Niets geen gemotoriseerde boot, gewoon een oud vrouwtje (geschatte leeftijd: 70?) die de boot voortbewoog met haar armen. Super knap, maar vooral erg zwaar. De tocht duurde daarbij ook nog eens 3 uur. Je kan je niet voorstellen dat deze vrouwtjes dit in het hoogseizoen 7 dagen in de week doen. Wat een aanslag op je lichaam. Gedurende de bootreis vaarde je door een super mooie omgeving, door grotten heen (deze waren zo laag dat je moest bukken) en meerde we aan bij diverse tempels. Vanuit Ninh binh hebben we de nachtbus (13 uur durende rit) naar Hue genomen. Deze busrit was vooral voor Nienke, die op dat moment ziek was, echt een hel rit. Gelukkig hadden we in Hue al een hotel geboekt waar we even lekker konden bijslapen.